พื้นที่สุสานและที่ดินจะได้รับการปันส่วน
หีบใส่เงินจะเป็นของเจ้า...
ดังนั้นเจ้าควรเคารพ ความปรารถนาของพ่อ
หยุด!
กล้าดีอย่างไร มาหัวเราะในสถานที่ไว้ทุกข์
ดูสิ
ยายขา!
ยาย
ยายจากไปในวันที่...
หิมะโปรยปราย
ในวันนั้น แม่ข้าร้องเพลง
แม่ ทำไมถึงร้องเพลงล่ะคะ
ปกติมาสุสานแม่จะร้องไห้นี่นา
ทำไมวันนี้ถึงไม่ร้อง
ทำไมแม่ถึงไม่ร้องไห้ล่ะ
เพลงที่ข้าได้ฟัง
คือเพลงแรกและเพลงสุดท้ายของแม่
[น้ำตาหยดสุดท้าย]
[หญิงรับจ้างไว้อาลัย ทาสหรือชาวนาเพศหญิง]
[ที่ได้รับว่าจ้างให้ร้องไห้ไว้อาลัยในงานศพ]
นังเด็กเลว!
บอกให้หยุดไง!
หยุดเดี๋ยวนี้!
นังเด็กเลว!
แล้วจะไปทำอะไรกิน
เงียบแล้วมากับข้า!
ข้าไม่ไป!
ก็บอกไม่ไปไง!
- ผูกไว้ให้แน่น - ครับ
รัดเงื่อนให้ถูก!
เจ้าอายุ 16 แล้ว
ถึงเวลาต้องหาเงินเลี้ยงปากท้อง
อย่าโง่ไปหน่อยเลย เรียนร้องเพลงเสีย
ก็ข้าไม่อยากเรียนนี่!
ไม่อยากรึ
งั้นให้ข้าเอาน้องเจ้ามาแทนไหม คบดัน
นังเด็กเลว
เลิกดื้อไร้สาระได้แล้ว
ยอมรับชะตากรรมของเจ้า อย่าหนีมันเลย
ไปเตรียมตัวให้พร้อม
ลุกขึ้น
มัวทำอะไรของเจ้า
ปากเจ้าติดกันเรอะ
ไหนดูซิว่าเจ้าจะดื้อแพ่งไปอีกนานแค่ไหน
ขอให้สนุกนะเจ้าคะ
ขอแสดงความยินดี
ขอบคุณค่ะ
ยุนซู
มานี่สิ
มาดื่มกับพี่ชายหน่อย
ข้าต้องไปแล้ว
อยู่ต่อสักนิดสิ
เจ้าไม่อยู่ด้วยไม่สนุกเลย
ก็จริง
อยู่ต่อสักหน่อยสิ
เหล่ากีแซง นางคณิกา ที่ให้ความสำราญเพิ่งจะมาถึงกัน
ยินดีด้วยเจ้าค่ะ
ข้าได้ข่าวว่าท่านสอบผ่านเข้ารับราชการ
เจ้าไม่ต้องมาก็ได้
เราฉลองกันในครอบครัว
ต้องฉลองกันด้วยเพลงของโดวา
ร้องเพลงให้เราฟังสิ
- ฮวาจู - ค่ะ
สาวๆ
หยุด!
โดวา
เจ้าร้องเองสิ
ข้าจ่ายค่าจ้างให้นางไม่ได้
นางไม่ยอมปริปากเลย
ข้าพานางมาด้วยเพื่อให้เรียนรู้
ต้องขออภัยจริงๆ
ดื่มกันเรียบร้อยแล้วก็ไปต่อเถอะ
- ครับ - เจ้าค่ะ
เจ้ารู้ว่าความตายคืออะไรใช่ไหม
อย่าหวงน้ำตาเมื่อต้องบอกลาคนตาย
มีอะไร
แม่ไม่ร้องไห้
ตอนยายตายแม่ไม่ยอมร้องไห้
แต่กับคนแปลกหน้ากลับร้องเอาๆ
หยุดพล่ามไร้สาระ แล้วหลั่งน้ำตาซะ
ทำไมข้าต้องร้องไห้เพื่อคนไม่รู้จักด้วย
ทำไม
อะไรของเจ้า
ทำอะไรน่ะ ไปตามนางกลับมา
- หยุด! - นางเดินลัดหน้าศพไม่ได้!
ยอนชิม!
เสียงข้าไม่ดีเหมือนเก่าแล้ว
มีแต่จะระคายหูนายหญิง
อย่างนั้นรึ
แล้วอุตส่าห์มาถึงนี่เพื่ออะไร
แค่ร้องเพลงยังร้องไม่ได้ แล้วมาเพื่ออะไร
นังเด็กเลว!
เด็กเลว!
- อะไรกัน - ยอนชิม!
ยอนชิม นังเด็กเลว!
หยุดเดี๋ยวนี้นะ!
ข้ามั่นใจว่าท่านมีธรรมเนียมมารยาทอันดี
ได้โปรดหลีกทางด้วย
อย่างที่เห็น ครอบครัวข้ากำลังเลี้ยงฉลอง
เกรงว่าเราจะยกเลิกตอนนี้ไม่ได้
คนแบกโลงไม่อาจเดินอ้อม
งานฉลองก็ไม่อาจยกเลิกกลางคัน
ร้องเพลง!
งานฉลองเริ่มขึ้นแล้ว!
ข้าคิดว่า การขวางขบวนผู้วายชนม์ ไม่เป็นการถูกต้องนัก
ดูท่างานฉลองจะเสร็จสิ้นแล้ว
เปิดทางให้เรา
เจ้าจะทำอย่างไร
ควรเปิดทางให้พวกเขา ตามที่นางว่า
หรือดำเนินงานฉลองของเราต่อไป
เราไม่ควรให้ความสำคัญ
กับคำพูดของกีแซงด้อยค่า
ร้องเพลง
ข้าบอกให้ร้องเดี๋ยวนี้!
นังเด็กเลว!
เด็ก...
ไปกันเถอะ เร็วเข้า
รีบไปกัน!
มาเร็ว!
เด็กชั้นต่ำนั่นหยาบคายจริง
นางไม่ยอมร้องไห้ แต่อย่างน้อยก็ยังมีประโยชน์
คบดัน
เข้าไปข้างในนะ
พรุ่งนี้ช่วยส่งคนมาด้วยนะคะ
สถานะครอบครัวเรา ไม่ได้ดีไปกว่าของท่านเลย
ยอนชิมอายุน้อยกว่าลูกชายเรามาก
คิดว่าทุกอย่างจะราบรื่นจริงๆ รึ
หญิงรับจ้างไว้อาลัยและคนแบกโลง
หากเดินทางไปบ้านญาติผู้ตายด้วยกัน
อย่างน้อยก็ไม่ต้องอดตาย
แค่นั้นก็พอแล้ว
มะเร็งหลอดอาหาร
เหลือเวลาอย่างมากแค่หนึ่งเดือน
หญิงรับจ้างไว้อาลัยและคนแบกโลง
หากเดินทางไปบ้านญาติผู้ตายด้วยกัน อย่างน้อยก็ไม่ต้องอดตาย
แค่นั้นก็พอแล้ว
กำลังคัดตัวกีแซงกัน
- กีแซงรึ - จริงรึนี่
คัดตัวกีแซง
พวกเขากำลังคัดตัวกีแซง
นางเป็นหญิงรับจ้างไว้อาลัย
ในนั้นเขียนว่าอย่างไร
ถอยไป!
พวกเขากำลังคัดตัวกีแซง
กีแซงรึ
เด็กสาวช่วงวัย 12 ถึง 17 ปี
เด็กสาวรูปลักษณ์ดูสะอาดเรียบร้อย และหากมีทักษะจะได้รับการพิจารณาพิเศษ
จัดหาที่พักและอาหารให้
แล้วมันอยู่ที่ไหนกันนะ
ไหนดูซิ
- ชอง... - ชองรึ
นั่นมันตัวอะไร
ตัวอะไรนะ
โฆษณาคัดตัวกีแซงรึ
ไร้สาระ
เดี๋ยวค่ะ!
รอก่อน!
ข้าแค่...
นั่นน่ะ...
เอามาให้ข้า
เอาไปทำไม
อยากเป็นกีแซงรึ
ค่ะ
รู้ไหมว่ามันคืออะไร
วันหนึ่งเจ้าจะเป็นแก้วให้ผู้ชายดื่มกิน
อีกวันอาจกลายเป็นเครื่องประดับบารมี
แล้วต่อมา...
เป็นผ้าห่มห่อกาย แล้วถูกทิ้งขว้างในท้ายที่สุด
อยากใช้ชีวิตต่ำชั้นอย่างนั้นรึ
เป็นแก้วหรือเครื่องประดับแล้วอย่างไร
มันผิดตรงไหนรึ
ไม่ได้ไปขโมยของหรือทำร้ายใครนี่
ต่ำชั้นสักหน่อยจะเป็นไรไป
อย่างนั้นรึ
ลองดูแล้วกันนะ
หากต้องการเป็นกีแซงขนาดนั้นก็ลองดู แต่ว่า...
พวกนางไม่ยอมรับ หญิงรับจ้างไว้อาลัยอย่างเจ้าหรอก
คนชั้นต่ำชิงชัง...
ผู้ต่ำชั้นกว่า
เจ้าน่ะ มากับข้า
ทำไมคะ
เงียบไว้ แล้วมาด้วยกัน
เดี๋ยว เดี๋ยวสิคะ!
ในนั้นบอกใครจะเป็นกีแซงก็ได้นี่
เจ้าไม่ใช่คนทั่วไป
หญิงรับจ้างไว้อาลัยไม่ใช่คนทั่วไป
ข้าจะทำตามคำสั่งทุกอย่างเลย
ขอข้าลองแค่ครั้งเดียว
ลาก่อน
เดี๋ยวสิ!
ไสหัวไป!
ทำไมท่านแม่ทำอย่างนั้น
ถึงอย่างไรนางก็เป็นแม่ของยุนซู
ข้าแค่พยายามสอนให้เขารู้จักที่ต่ำที่สูง
การตีกรอบให้อดสูคือวิธีปกครอง คนใต้อาณัติที่ดีที่สุด
ท่านแม่
ดื่มสิ
ไปให้พ้นทาง
เจ้ามันเป็นหญิงขี้ริ้วที่สุดที่ข้าเคยพบ
อาหารตาก็ไม่ได้ อาหารกายก็ไม่สุข
คืนนี้ข้าสูญเงินทั้งหมดไปเปล่าๆ
เป็นอะไรไปคะ
ท่านได้ดื่มเต็มที่แล้วนะ
อย่ามายิ้ม นังเด็กเลว
เดี๋ยวข้าสร่างหมด!
โชคร้ายจริงๆ
กลับบ้านดีๆ นะคะ
ไปให้พ้น! นังเด็กเลว!
บอกให้ไสหัวไปไง!
ไปสิ!
ขี้มูกติดแน่ะ
ไม่ใช่ตรงนั้น
อย่ามองนะ
อย่างน้อยท่านยังได้ร้องไห้
ใครไม่ร้องกันบ้างเล่า
นางไม่หลั่งน้ำตาสักหยด
ตอนยายจากไปแม่ข้าไม่ร้องไห้เลย
เพราะนางเป็นหญิงรับจ้างไว้อาลัยไงเล่า
หญิงรับจ้างไว้อาลัยร้องไห้ผ่านเสียงเพลง
ท่านคิดว่าข้าจะทำแบบนั้นเหมือนกันไหม
คิดว่าข้าจะไม่หลั่งน้ำตา ตอนแม่ตายหรือเปล่า
ข้าไม่เคยเห็นแม่ยิ้มเลย
ข้าถึงอยากเป็นอย่างท่าน
อยากมีชีวิตอยู่กับรอยยิ้ม
ข้าคิดว่าถ้าเป็นกีแซง คงไม่ต้องร้องไห้
น้ำตาทุกหยดไม่ได้หลั่งริน ด้วยความจริงใจหรอกนะ
รอยยิ้มก็เช่นกัน
แกล้งทำเหมือนเจ้าไม่เป็นไร เพิกเฉยต่อสิ่งต่างๆ
นั่นแหละ วิถีชีวิตคน
จะไม่เข้ามารึ
ท่านว่าอย่างไรคะ
ไปอาบน้ำอาบท่าแล้วพอไหวไหม
แม่เจ้าเป็นหญิงรับจ้างไว้อาลัยใช่ไหม
เจ้ามีสิ่งที่ต้องทำ หากคิดจะเป็นกีแซง
สำคัญกว่าความงามและความสามารถ
ถอดเสื้อผ้า
อะไรนะคะ
พี่โดวา
นางยังเด็กนะคะ
ถอดเสื้อผ้าเจ้าออก
กลับไปซะ
เมื่อไหร่ฤดูหนาวจะจากไปเสียที
ตายแล้ว
นี่!
ยังไม่กลับไปอีกรึ
เจ้าเป็นอะไรของเจ้า
ไปเถอะน่า!
ว่าไงนะคะ
ให้ข้าเป็นกีแซงไม่ได้เหรอ
เอาเถอะ
ถือว่าข้าไม่เคยพบเจ้าตรงนี้
อย่า รอก่อนสิคะ
ฟังนะ!
ข้าจะถอดเสื้อผ้า!
อย่าพูดแบบนั้น
นางปฏิเสธไปแล้ว
งั้นข้าต้องทำอะไรบ้างคะ
เด็กใหม่ร้องเพลงไม่ได้
♪ กลัดกลุ้มไปไย ♪
♪ รำคาญทำไมหนอ ♪
♪ ชีวิตนั้นก็...เปรียบเหมือนความฝัน ♪
พี่โดวา ให้โอกาสนางอีกครั้งเถอะค่ะ
หากเราสอนให้นางร้องเพลงหรือเต้นรำ...
นางไม่มีเจตนาอยากเป็นกีแซง
ส่งนางกลับไป
นางบอกจะยอมถอด
เด็กสาวนั่นบอกจะยอมเปลื้องผ้า
เจ้าป่วยหนักเกินไป
กลับเข้าไปพักผ่อนเถอะ
ท่านครับ
ข้าคิดว่ายุนซูควรไปทำหน้าที่แทนข้า ในการประชุมครอบครัววันนี้
พูดอะไรของเจ้า
ที่นี่ไม่มีใครอยู่นอกจากเจ้า
ปล่อย!
ถ้าอยากดื่มก็เข้าไปข้างในสิคะ มาทำอะไรตรงนี้
ข้าบอกให้ปล่อย!
เห็นไหม
พวกนางไม่รับเพราะเจ้าเป็น หญิงรับจ้างไว้อาลัย
รู้ไหมว่าเพราะอะไร
คนต่ำชั้นมักโมโหเมื่อพบเห็นผู้ต่ำชั้นกว่า
พวกเขาไม่ชอบใจ
พวกเขา...
แค่ไม่ชอบ
ทำไมใจร้ายกับข้านัก
ข้าไม่รู้จักท่านด้วยซ้ำ
ทำไมทำอย่างนี้
เจ้ากวนใจข้า
ภาพเจ้าวิ่งขึ้นเขา กับคนแบกโลงมันกวนใจข้า
เจ้ามานั่งอยากเป็นกีแซงอยู่ตรงนี้ ก็กวนใจข้าเช่นกัน
แล้วทำไมในหุบเขา...
ไปซะ!
อย่ามาอยู่แถวนี้เลย ไปเถอะ!
ทำไมท่านไม่ไปเล่า
อย่ามายุ่งเรื่องคนอื่น
เข้ามาข้างในสิ
เข้ามา
ข้างนอกมันหนาว
ท่านอยากเข้าไปด้วยไหม
ยอนชิม!
หมายความว่าอย่างไรคะ จะให้นางไปพบแขก
นางบอกอยากเป็นกีแซงนี่นะ
ยอนชิม!
ออกไป เจ้าเข้ามาไม่ได้
นั่นลูกสาวข้า ยอนชิม
นังเด็กเลว!
เราคงบ้าแน่ๆ หากรับหญิงรับจ้างไว้อาลัยเข้ามา!
อย่ามารบกวนแขกเรา ออกไปซะ!
นังเด็กเลว!
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
ไม่รู้รึว่าชีวิตพวกนางยากเข็ญแค่ไหน
นังเด็กเลว! ยอนชิม!
ยอนชิม นังลูกโง่!
ยอนชิม! ยอนชิม!
วันนี้เหนื่อยยากจริงๆ มาดื่มกันเถอะ
งานไม่จบไม่สิ้นเสียที
ดีจริง
- ดีมาก - มาตรงนี้สิ
- ไม่ต้องก้มตัวหรอกน่า มานี่ - ทางนี้
- มานี่มา - ไม่ต้องก้มแล้ว มาเถอะ
นั่ง!
เจ้าก็มานั่งนี่
เจ้าสวยน่ารักดี
มานี่สิ
ขอเหล้าหน่อย
ขอดูเนื้อหนังหน่อย
มานี่สิ!
ข้างกายข้าก็มีสาวอยู่ด้วยเหมือนกัน
อะไรกัน ทำไมออกมาแค่สาม
นางทำอะไรอยู่ในนั้น
ควรจะออกมาได้แล้ว
♪ กลัดกลุ้มไปไย ♪
♪ รำคาญทำไมหนอ ♪
♪ ชีวิตนั้นก็...เปรียบเหมือนความฝัน ♪
♪ จงผ่านคืนวัน...ด้วยใจสำราญ ♪
♪ แสงสว่างนั้นคือคบไฟ ♪
♪ รักที่จากร้างไกลหวนกลับคืนมา ♪
♪ จากเถ้าสู่เถ้า ธุลีสู่ธุลี ♪
♪ ชีวิตที่มีอยู่นี้...จงใช้ด้วยใจสำราญ ♪
คืนแรกเจ้าร้องไห้สะอึกสะอื้น
เราบอกให้ร้องเพลง นางก็ร้องจริงๆ!
ข้าไม่เคยร้องไห้
เจ้าก็ร้องเพลง
ข้านึกว่าแก้วหูจะระเบิด
ขอดื่มอีกจอกก่อนไปได้ไหม
มีแต่จะสาดเกลือไล่
ก็ได้ ช่างเถอะ ปีหน้าเรียกเรามาอีกนะ
ปีหน้าเรียกอีกนะ
ไปกันเถอะ
นายท่าน!
ทำไมถึงไม่ร้องไห้ล่ะ
ไม่เศร้ารึ
เด็กผู้หญิงคนอื่นๆ ล้วนแต่ร้องไห้ในคืนแรก
จะยิ้มได้เจ้าต้องร้องไห้เสียก่อน
ข้าไม่เคยพบเด็กอย่างเจ้ามาก่อน
ทำไมเจ้าถึงอยากเป็นกีแซง
ข้าจะได้ไม่ต้องร้องไห้
จะได้ใช้ชีวิตกับรอยยิ้ม
ตอนนี้เป็นกีแซงแล้วยิ้มได้ไหม
ท่านดื่มมากไป!
- ข้าจะไปเอาน้ำมาให้... - ฮวาจู
ทำไมถึงมาเป็นกีแซง
เจ้าก็เหมือนเด็กคนนั้นรึ
เจ้าไม่สนใจเรื่องการเป็นชนชั้นต่ำ
เจ้าอยากมาเป็นเองรึ
ข้ารู้ว่าต้องเป็นชนชั้นต่ำ
และมันไม่ใช่อาชีพที่ดีนัก
ที่ข้ามาเป็นกีแซง เพราะต้องการเงินเลี้ยงปากท้อง
จะได้มีกิน
งั้น...
ตอนนี้ชีวิตเจ้าก็ดีขึ้นแล้วใช่ไหม
ชีวิตข้าไม่ได้แย่ขนาดนั้น
มันปกติสุขจนทุกวันนี้เริ่มเบื่อหน่าย
เป็นความจริง
ไม่มีผู้ใดมาเป็นกีแซงเพราะอยากเป็น
เรายิ้มเพื่อมีชีวิตต่อไป
กีแซงขายรอยยิ้ม
ถึงอย่างนั้น...
ก็ไม่ต้องร้องไห้
ก็จริง
แต่กีแซงไม่อาจร้องไห้ แม้ต้องการจะร้อง
เพื่อให้ผู้ชายโหยหา...
จะได้ทำเงิน
เจ้าอยากร้องไห้ใช่ไหม
เจ้าอยากร้องไห้ แต่ต้องสะกดกลั้นเอาไว้
ข้าเองก็เหมือนกัน
ข้าไม่อาจร้องไห้
ข้าทอดทิ้งลูกตัวเอง ไม่มีคุณสมบัติจะร้องไห้
ข้าถึงได้ร้องเพลง
กลับไปซะ
แม่เจ้าไม่ได้ทอดทิ้งเจ้า
ไม่ค่ะ
แต่ข้าอยากให้แม่ทอดทิ้งมากกว่า
หากแม่ทอดทิ้ง
อย่างน้อยข้าก็ไม่ต้องไป คอยร้องไห้อาลัยคนอื่น
ข้าอยากถูกแม่ทอดทิ้ง
อย่าใจร้ายกับตัวเองนักเลย
อย่าหัวดื้อนัก
แกล้งยิ้มซะเสีย จะได้หัวเราะ
บีบน้ำตา จะได้ร้องไห้
แม่ทอดทิ้งข้า
นางร้องเพลงเพราะไม่อาจร้องไห้
นางไม่ควรร้องเพลง
ไม่ควรยิ้ม
ควรใช้ชีวิตเหมือนตายไปแล้ว
ชีวิตนางควรเป็นเช่นนั้น!
นางทอดทิ้งลูกในไส้!
นางไม่ควรเปิดเผยตัวตน
นายท่านคะ!
นายท่าน!
โดวา
ข้าว่าเขาต้องหาเรื่องใส่ตัวแน่
ช่วยอะไรข้าหน่อยได้ไหม
ไล่ตามข้ามาทำไม
นางขอร้องรึ
จริงด้วย
เพราะอะไร
นางขอให้เจ้ามาสานสัมพันธ์กับข้าหรือเปล่า
ก็ได้
นางบอกให้เจ้าทำอะไรอีก
บอกให้สงสารข้า แล้วปฏิบัติเหมือนข้า เป็นชนชั้นสูงใช่ไหม
ท่านเป็นอะไรของท่าน
เจ้าก็สงสารข้าด้วยหรือเปล่า
เพราะข้าเป็นบุตรนอกสมรส
ปล่อย
ข้าบอกให้ปล่อย!
เจ้าหัวเราะใช่ไหม
หญิงรับจ้างไว้อาลัยชั้นต่ำ กล้าดีอย่างไรมาหัวเราะเยาะข้า
เจ้าเป็นแค่หญิงรับจ้างไว้อาลัย
เจ้าหัวเราะข้า ลูกชายคนที่สอง ของท่านเสนาบดีรึ
ใช่!
ข้าหัวเราะเยาะท่าน
กล้าดีอย่างไร
แล้วจะให้ข้าทำอะไรได้อีกเล่า
หากไม่หัวเราะ
แล้วข้าควรทำอย่างไร
ท่านละอายที่เป็นชนชั้นสูงแค่ครึ่งเดียวรึ
เสียงหัวเราะของข้า ถึงกลายเป็นการเยาะเย้ย
เงียบ
เจ้ามันไม่รู้อะไร
ก็ไม่รู้น่ะสิ!
ข้ารู้แค่
คนอื่นไม่ชี้นิ้วใส่ท่านเหมือนท่านเป็นแมลง
ไม่ถูกป้ายสีว่าผีเข้าสิง
ท่านไม่เหมือนข้า
ไม่ใช่หญิงรับจ้างไว้อาลัยชั้นต่ำ
ที่แค่กีแซงยังเป็นไม่ได้
แม้จะทิ้งแม่ตัวเองมาแล้วก็ตาม
ข้ารู้ดี
ข้าไม่ควรไล่ตามท่านมาเลย
ท่านไม่รู้วิธีจุดไฟด้วยซ้ำ
ข้าบอกแล้วว่าจะทำเอง
พวกชนชั้นสูงนี่ทำอะไรไม่เป็นเลย
ทำไมเจ้าถึงเกลียดการร้องไห้นักหนา
แล้วทำไมท่านเกลียดการหัวเราะ
เพราะทำให้นึกถึงแม่เจ้ารึ
ท่านก็เหมือนกันใช่ไหม
อะไรรึ
ข้าแค่อยากรู้...
เจ้ายิ้มแบบนั้นได้อย่างไร
หากร้องไห้
พวกเขาจะสาปแช่ง เพราะข้าเป็นหญิงรับจ้างไว้อาลัย
ท่านควรพยายามยิ้มเช่นกัน
เร็วสิ
แบบนี้
ข้าอิจฉาเจ้า
เจ้ายิ้มได้
และยังมีความฝัน
ข้าไม่รู้แล้ว
นอกจากร้องไห้ข้าจะทำอะไรได้อีก
ข้าก็เหมือนกัน
"ห้ามทำอะไรทั้งนั้น"
"เจ้าจะเป็นคนสลักสำคัญไม่ได้"
นั่นคือราคาที่ต้องแลกมา จากการเป็นชนชั้นสูงแค่กึ่งหนึ่ง
ข้าถึงได้โกรธเจ้านักหนา
เจ้าพยายามอย่างหนัก ในขณะที่ข้าลองดูสักตั้งยังทำไม่ได้
สักวันเจ้าจะได้พบโชคชะตาของตัวเอง
สักวัน...
เจ้าจะได้พบแน่
ท่านก็เหมือนกัน
อาจกินเวลานาน แต่ว่า...
ต้องมีบางอย่างที่ท่านทำได้
บางสิ่งที่ท่านอยากทำ
ท่านจะต้องพบแน่
ชเวกยองพิลสิ้นแล้ว
ตาย!
เด็กหนุ่มที่ล้มป่วยได้จากไปแล้ว
เราจะจัดงานศพห้าวัน และว่าจ้างหญิงรับจ้างไว้อาลัยฝีมือดีที่สุด
เราต้องไว้อาลัยอย่างเหมาะสม เพื่อส่งเขาสู่สรวงสวรรค์
ค่ะ
วันนี้ห้ามผู้ใดร้องไห้
ส่วนเจ้า!
เป็นเจ้าภาพงานศพของครอบครัว
รับทราบ!
ข้าวสารหนึ่งพันถุง
ข้าวสารสองพันถุง
หนึ่งพันเหรียญ
สองพันเหรียญ
ยังมีหญิงรับจ้างไว้อาลัยรายอื่นอีกไหม
เหลือนางคนเดียวแล้วครับ
ขณะนี้งานศพคับคั่งเหลือเกิน
แล้วลูกสาวนางล่ะ!
คบดัน!
ยอนชิม
แม่ไปร้องไห้ไว้อาลัย
แม่กำลังป่วย
แม่ป่วยรึ
ที่ไหนล่ะ
นายท่าน!
แม่ข้า...
นายท่าน!
เจ้าเป็นลูกสาวทังกึมนี่นา
ข้าไม่ใช่หญิงรับจ้างไว้อาลัย
แม่เจ้าเป็น เจ้าก็ต้องเป็นเช่นกัน
ร้องสิ!
ร้องไห้เดี๋ยวนี้!
ทำอะไรของเจ้า
ทำไมไม่ร้องไห้
ลูกชายคนรองเป็นเจ้าภาพงานศพ
ทำไมหาหญิงรับจ้างไว้อาลัยแบบนี้มา
จ้างหญิงรับจ้างไว้อาลัยคนอื่นเถอะ
พวกเขาไม่รู้วิธีไว้อาลัยที่เหมาะสม
ชุมชนในย่านนี้มีงานศพถึงสามงาน
เหลือแค่เด็กคนนั้นคนเดียว
เราต้องมีหญิงรับจ้างไว้อาลัย อย่างน้อยหนึ่งคน
ผู้คนจำนวนมากกำลังจับตามองเรา
จนกว่างานจะสิ้นสุด
เจ้าต้องรับผิดชอบในฐานะเจ้าภาพงานศพ
มันคือการเดินทางสุดท้ายของลูกชายคนโต แห่งตระกูลที่ยืนหยัดมาถึง 300 ปีของเรา
ไปทำให้นางร้องไห้
ข้าเป็นเหมือนกับวิญญาณ
อยู่ที่นี่ กับครอบครัวนี้
ข้าเคยไร้ค่า
แต่ในตอนนี้
พวกเขากลับ...
เฝ้ามองข้า
พวกเขาต้องการข้า
แค่ครั้งเดียว
ร้องไห้เถอะนะ
ครั้งเดียวเท่านั้น
แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป
ข้าเป็นเจ้าภาพงานศพ
ท่านเปลี่ยนไปหรือยัง
ตอนนี้ท่านเป็นเจ้าภาพงานศพแล้ว
อยากทำตัวเป็นชนชั้นสูงจริงๆ หรือยัง
ยอนชิม
แค่ครั้งเดียว แล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป
ข้าจะจัดการให้แน่ใจ!
ไม่
ช้าทำไม่ได้
เจ้าต้องร้องไห้แค่ครั้งนี้ ครั้งเดียวเท่านั้น ยอนชิม!
ทุกอย่างที่ท่านเล่าให้ข้าฟังล้วนโกหก
ท่านอยากเป็นเหมือนพี่ชายตั้งแต่แรก
ท่านอยากเป็นชนชั้นสูง
ท่านโมโหเพราะไม่อาจเป็นอย่างนั้นได้!
ท่านเกลียดแม่ตัวเองเพราะเรื่องนั้น!
อิจฉาที่ข้ายิ้มได้น่ะรึ
โกหกข้าทำไม
ทำให้ข้าไว้ใจทำไม
เจ้าพูดถูก
ข้าโมโหที่ไม่อาจเป็นชนชั้นสูงได้
ข้าอิจฉาพี่ชาย
ข้าเกลียดและอับอายในตัวแม่
เพราะแม่เป็นกีแซง
แต่ว่า...
มันผิดด้วยรึ
ที่ข้าอยากเป็นชนชั้นสูง
มันผิดขนาดนั้นเลยรึ
รับเครื่องดื่มอีกไหมคะ
พวกเขาไม่ได้จ้างหญิงรับจ้างไว้อาลัยมารึ
ข้าไม่ได้ยินเสียงร่ำไห้เลย
ที่จริงพวกเขาพาเด็กสาวมาคนหนึ่งค่ะ
แต่นางไม่ยอมร้องไห้
เด็กสาวรึ
- นังเด็กเลว! - นั่งโง่!
เจ้าเป็นหญิงรับจ้างไว้อาลัย! ทำไมไม่ยอมร้อง
ข้าไม่ใช่หญิงรับจ้างไว้อาลัย!
เราต้องมาร้องไห้แทนเจ้า!
ข้ารู้!
ร้องไห้แล้วไสหัวไป!
ข้าไม่ใช่หญิงรับจ้างไว้อาลัย!
หยุดนะ พวกเจ้าทำอะไรกัน
ทำบ้าอะไรกัน
ให้ตายสิ มันเกิดอะไรขึ้น
ไม่มีผู้ใดปริปาก แต่ทุกคนต่าง ซุบซิบนินทาเจ้าภาพงานศพ
แม้จะเป็นคนโง่ เขาก็ต้องรับผิดชอบ จนกว่างานจะเสร็จสิ้น
เมื่อเสร็จสิ้นงานศพแล้วท่านจะทำอย่างไร
เมื่อเสร็จงาน
ข้าจะเรียกประชุมเหล่าผู้อาวุโสของตระกูล
และเลือกเด็กที่เหมาะสมมารับเลี้ยงดู
ก่อนเวลานั้นจะมาถึง เราควรสนแต่เรื่อง ส่งกยองพิลสู่สรวงสวรรค์
ค่ะ ท่าน
แค่พูดว่า "ข้าจะร้องไห้ อาลัยท่านเพียงครั้งเดียว"
แล้วร้องซะ
ทำไมต้องทำให้ยุ่งยากนักหนา
แม่เจ้าเคยพูดไว้
นางกลัวว่าหากได้ร้องไห้สักครั้ง
นางจะต้องทำไปตลอดชีวิต
รู้ไหมทำไมแม่เจ้ามาทำงานอย่างนี้
เพราะยายเป็นหญิงรับจ้างไว้อาลัย
เพราะเจ้าต่างหาก
ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้า
นางไม่ยอมเป็นหญิงรับจ้างไว้อาลัย
นางหัวดื้อ
นางหนีไปสำนักกีแซง
ที่นั่นก็ไม่ต่างอะไรนัก
พวกนางแค่ยิ้มและร้องเพลงให้ผู้ชายฟัง
นางคงเบื่อหน่ายชีวิต
ถึงได้หนีออกมากับพ่อเจ้า
แต่สวรรค์ช่างโหดร้ายนัก
หลังพ่อเจ้าจากไป
นางก็พบว่าตัวเองตั้งครรภ์
นางเริ่มร้องไห้เพื่อหาเงินเลี้ยงดูเจ้า
นางทำเพื่อเจ้า
นางเคยบอกข้าอยู่ครั้งหนึ่งว่า
หากยังอยู่สำนักกีแซง
นางคงได้แต่ขายรอยยิ้มให้ผู้ชาย
แต่มาเป็นหญิงรับจ้างไว้อาลัย
แม้จะยิ้มเองไม่ได้
แต่อย่างน้อยก็ได้ช่วยให้ผู้ตาย ได้จากโลกนี้ไปพร้อมรอยยิ้ม
นางบอกว่าอย่างนี้ดีกว่ามาก
เจ้าไม่เคยรู้ใช่ไหมล่ะ
ลูกสาวไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของแม่หรอก
คบดัน
แม่!
แม่รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
ฟังให้ดีนะ
ลุกขึ้น!
รีบร้องไห้ซะ!
หากไม่ยอมร้อง เราจะไปลากแม่เจ้ามาแทน!
พวกท่านเศร้ากันบ้างไหม
ชนชั้นสูงนี่ก็แปลก
ร้องไห้ไม่เห็นจะยาก
ทำไมยังร้องกันเองไม่ได้
กล้าดีอย่างไร
นังเด็กเลว!
พูดอะไรของเจ้า
ข้าสงสารเขา
ไม่มีใครหลั่งน้ำตาให้เขา
ไม่มีใคร...
ร้องไห้อาลัยเขาจากใจจริง
ข้าจะร้องไห้เพื่อเขา
ท่านเสียลูกชายไป
ลูกชายคนโตของวงศ์ตระกูล
แต่ท่านกลับไม่รู้วิธีหลั่งน้ำตา
ข้าสงสารพวกท่าน ดังนั้นข้าจะร้องไห้
และข้า...
ข้าจะร้องไห้เพื่อชายคนนั้น
ที่ผ่านมาไม่มีใครเห็นค่าเขา
แต่...
ในที่สุดเขาก็ถูกยอมรับ
น้ำตานี้เพื่อเขา
แม่
แม่คะ
คนตายทำใจลาจากโลกนี้ได้ยากนัก
หญิงรับจ้างไว้อาลัยจึงต้อง นำทางพวกเขาด้วยหยาดน้ำตา
เมื่อรอยยิ้มฉายผ่านทางแววตา แต่เสียงกลับร่ำไห้
นั่นคือการร้องไห้จากใจจริง
จงทำ...
อย่างที่แม่สอน
เสียงร้องไห้ของนางดังชัดนัก
นางเหมาะจะนำขบวน ไปสุสานในวันพรุ่งนี้
แม่!
แม่คะ!
แม่ ข้ามาแล้ว ลุกขึ้นมาสิ
แม่!
แม่ ลืมตาสิ
แม่บอกว่าห้ามไปบอกใคร
ว่าพี่ร้องไห้
ว่าไงนะ
แม่บอกว่าห้ามบอกใคร
แม่บอกว่าพี่จะเป็น หญิงรับจ้างไว้อาลัยไม่ได้
แม่คะ!
แม่!
แม่ฟื้นสิ
ลุกขึ้นมา
ลืมตาสิ แม่
แม่!
แม่ ลุกสิ
ฟื้นเถอะนะ แม่
แม่!
ลุกสิ แม่
แม่!
แม่ ลืมตาสิ
ให้ข้าเถอะ
ให้ข้า
ข้าใช้พัดเล่มนี้มาตลอด
- ข้าจะหาเล่มใหม่ให้ - ไม่
ต้องเป็นเล่มนี้เท่านั้น
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
แม่ถือพัดเล่มนี้ไว้ในมือเสมอ
แม้กระทั่งวันนั้น
แม่!
แม่ครับ!
แม่!
กระทั่งวันที่...
แม่ทิ้งข้าไว้ที่นั่น
แม่!
ข้าเฝ้ารอ
แม่บอกผ่านไปร้อยคืนจะกลับมา
ข้าเกลียดแม่ เพราะแม่ทิ้งข้าไว้คนเดียว
เมื่อร้อยคืนผ่านไป
ผู้คนต่างพูดว่า...
ข้าเป็นลูกนอกสมรส
ระหว่างร้อยคืนอันยาวนาน ข้าปรารถนาเพียงอย่างเดียว
คือได้ยิ้ม...
กับแม่
ได้...
ได้เรียกแม่ว่า "แม่"
ตอนนี้ข้าจำได้แล้ว
จำสิ่งที่ตัวเองต้องการจะทำได้แล้ว
สิ่งที่ข้าต้องการมาตลอด
แม่ไม่ได้ทิ้งข้า
มันคือหนทางเดียวของแม่
พัดนี้
มีคนซื้อพัดเล่มนี้...
จากตลาด
มาให้แม่
คนซื้อคือข้าเอง
นายหญิง!
มีอะไร
ปล่อย
อย่าทำอย่างนี้เลยครับ
ปล่อยข้า
ทุกคนอยู่ที่นี่กันพร้อมหน้า
ไปกันเถอะ
ท่านจะร้องไห้อาลัยจริงๆ น่ะรึ
มีแต่ผู้เศร้าเสียใจจริงๆ ที่ควรร้องไห้
ไปกันเถอะ
ขบวนเราล่าช้าแล้ว
ก็ได้
เดี๋ยว!
เจ้ากล้าดีอย่างไร
เจ้าโง่!
หยุดเดี๋ยวนี้!
เจ้าโง่บัดซบ!
ชนชั้นสูงไม่อาจร้องไห้คร่ำครวญ!
ควรแล้วที่ชาติกำเนิดต้อยต่ำ!
เมื่อกี้บอกว่าผู้ที่เศร้าเสียใจจริงๆ...
ควรร้องไห้อาลัยใช่ไหม
ครับ
แล้วเจ้าเห็นใครแถวนี้ที่พร้อมใจ
จะร้องไห้อาลัยบ้างไหม
เจ้าจะทำให้วงศ์ตระกูลต้องอับอาย!
ลากเขาออกมาเดี๋ยวนี้!
เอาเขาออกมา!
นายหญิง!
ท่านจะหลั่งน้ำตา
ให้พี่ชายข้าไหม
ท่านผู้เฒ่า
ท่านจะร้องไห้ไหม
เจ้าคนต่ำชั้น!
พวกท่านเห็นแก่วงศ์ตระกูลใช่ไหม
กลัวจะทำให้ความเป็นชนชั้นสูง แปดเปื้อนใช่ไหม
หากปัจจัยเหล่านั้น ทำให้พวกท่านไม่อาจหลั่งน้ำตา
แล้วใครจะร้องไห้อาลัย
พี่ชายข้า
เขาเป็นทายาทคนโตของตระกูล ที่ทุกคนไว้เนื้อเชื่อใจ
ดังนั้นควรต้องมี
ใครอย่างน้อยสักคน
ร้องไห้อาลัยเขาจากใจจริง
ท่านรู้วิธีร้องไห้อาลัยผู้จากไปไหมล่ะ
ท่านรู้วิธีร่ำไห้ไหม
ตลอดชีวิตข้า...
เติบโตมาในฐานะลูกนอกสมรส
ข้าอิจฉาพี่ชายมาตลอด
ข้าอยากไปแทนที่เขา
ข้าไม่ได้...
เศร้าที่เขาตายด้วยซ้ำ
แต่...
ตอนนี้ข้า...
ข้าจะร้องไห้อาลัย
ให้กับการจากไปของพี่
ข้าจะ...
เป็นเพื่อนร่วมทางของเขา
ข้ามีคุณสมบัตินั้นไหม
♪ กลัดกลุ้มไปไย ♪
♪ รำคาญทำไมหนอ ♪
♪ ชีวิตนั้นก็...เปรียบเหมือนความฝัน ♪
♪ จงผ่านคืนวัน...ด้วยใจสำราญ ♪
วันที่ยายจากไป แม่ได้ร้องไห้ไหมนะ
ตอนนี้...
ข้าคิดว่าตัวเองกำลังร้องไห้
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย